Przeskocz nawigację

Tag Archives: sea

20140709-134527.jpg

Reklamy

Everything

[youtube:=http://www.youtube.com/watch?v=i9mYgkBBs_s]

Dziś w nocy wróci. Pomimo prysznica, który bierze w porcie, zawsze czuje od niego morze. Ta mieszanka, słonej wody, wiatru i ryb, osiada wszędzie. I jeden prysznic jej nie spłucze. A ona nie lubi morza w swoim domu. Morza, które zabiera go na całe dni. Morza, które daje im chleb, ale potrafi też zagrozić jego życiu. Morza, które on darzy tak wielkim szacunkiem. Morze, które jest dla niego pierwszym domem, a mieszkanie w którym ona żyje, jest tylko poczekalnią pomiędzy połowami. Dlatego po jego powrocie, zawsze go całuje po całej twarzy. Szuka Soli, kochanki morza. Ta sól osiada na całym ciele, ale głównie na twarzy i dłoniach. Po prysznicu w większości zanika, ale nigdy nie w całości. Zazwyczaj ustami znajduje ją w brwiach lub za uchem. Sól niwiedocznym pyłkiem zaznacza, że tu była. Że przez parę dni, miała ich oboje, Jego i Morze.

Piątek

Port – Greisfwald – przejęcie jachtu. Dzięki wydrukowanej zawczasu instrukcji (20 stron o wszystkim i o niczym), wiem gdzie co jest gdzie.
Przed północą zjeżdża się załoga. Tradycyjne powitanie chlebem i solą.

Sobota

Ostatnie problemy techniczne rozwiązane. Na pokład dostajemy spinakera. Spływamy w dół rzeki i wychodzimy na zatokę Greisfwaldzką. Pierwsze próby oswajania spinakera – pozytywne. Wieczorem wychodzimy na otwarte morze. Parę mil na północ od wyspy Rugia zaczynamy koncert wokalno-gitarowy na największej scenie na świecie, bo ilu ma okazję aby śpiewać na tak otwartej przestrzeni? Miejscówki szybko sprzedane i wszystkie dziewięć miejsc zostało zajętych. W międzyczasie mijają nas statki, zazwyczaj większego kalibru. Noc upływa pod znakiem mijania kutrów, promów i innych pływadeł. Czujemy się jak kura, która chce przejść na drugą stronę autostrady.

Niedziela

Łapanie snu pomiędzy wizytami na pokładzie, obserwacją horyzontu i radaru.
Poranek pod brzegami Szwecji. Przepływamy przez Falsterbo kanal i pomału kierujemy się w stronę Danii. Pole wiatraków na środku cieśniny robi na nas niesamowite wrażenie. Zresztą, nie mniejsze niż tunelo-most pomiędzy Kopenhagą a Malmo. Po 26 godzinach żeglugi szczęśliwie dopływamy do stolicy Danii, cumując kilkanaście metórw obok nagiego symbolu miasta. Kornel chce zobaczyć panoramę miasta z lotu ptaka, więc wciągamy go na maszt. Prysznic i zajęcia w pod-grupach (poza prysznicem) – zwiedzanie deszczowego miasta. A wieczorem wizyta lokalnej Polonii i próbki lokalnych artykułów spożywczych (w formie jedzenia i picia). Te śledziki w musztardzie na długo zapamiętam. Następnie ‚home made’ cytrynówka… i ranek.

Poniedziałek

Wciąż pada – wypływamy. Powracamy na kanał Falsterbo i kierujemy się na wschód. Próba rozjechania nas przez dwa promy zakończyła się sukcesem – naszym. Na wschód, wschód, półudniowy-wschód. I tak przez cały dzień i noc. Pierwsza kradzież czekolady z kambuza pozostała niezauważona. Zaskakująco szybkie promy, na Bornholm, mijały nas o przysłowiowy włos. Znowu ruta. Znów mijanie statków. Szybko łapiemy rytm wacht, zmian na sterze, obserwacji mijających nas statków. Nocne milczenie. Nocne dialogi. Sen łapany w każdej chwili.

Wtorek

Noc. Pomimo wyłączonej latarni Hamerode udaje nam się nie wpłynąć w Bornholm. Powoli kierujemy się w stronę Christianso, by potem odpaść do Svaneke. Ukochane Svanake – pomimo owej miłości, zawsze oczuwam lęk wpływając do tego portu. Stosy podowodnych kamieni w pełni tłumaczą ów stan ducha. Cumujemy przed siódmą: śniadanie, zwiedzanie pryszniców – i pora spać po długiej nocy. Obiadek, zwiedzanie, zakup pamiątek i pocztówek. Późnym popłudniem do portu wpływa około 30 metrowy jacht z Kajmanów. To ich 4-ty miesiąc żelugi. A mówią, że kryzys na świecie. Wieczorem wykańczanie zapasów alkoholowych, połączonych z autorską wersją programu ‚Mast bi de miuzik’.

Środa

W planie odwiedzenie archipelagu wysp Christianso i wieczorny powrót na Bornholm. Niestety, Kapitam pomylił się w oczytywaniu prognozy – miało wiać 15 węzłów a wiało…15 m/s. To oznacza, że zamiast 4’B mieliśmy 7-8’B. Pod Christianso dopłynęliśmy w dwie godziny, a potem był powrót… 6 godzinny. W międzyczasie fok odmówił współpracy i trzeba go było sprowadzić do parteru (pokładu) i postawić takiego mniejszego, zwanego sztormowym. Dzielnej załodze ta operacja (wykonywana w całości na dziobie) zajęła prawie 1.5h. W tym czasie dziób jachtu wielokrotnie zanużał się w wodach morza Bałtyckiego. Niepokojący był obłąkany wyraz zadowolenia na twarzach załogantów wracających z dziobu, który nie znikł już do końca rejsu. Pokonując fale i przeciwny wiatr dopłyneliśmy do Tejn. Dawno już obiad podczas rejsu nie smakował nam tak bardzo jak tego wieczoru.

Czwartek

Poranne szukanie żaglomistrza zakonczone zostało sukcesem. Trzeba napełnić wodę do zbiorników – taka tam wiaderkowa robota. Na zwiedzanie nie ma czasu, trzeba odbijać, żeby piątkowym popołudniem dopłynąć do Niemiec. Wieje SW-W, około 20-25w, w porywach do trzydziestu. Za cyplem Hammerode fale się wydłużają. Mają do 2-3m wysokości. Udaje nam się spokojnie przez nie żeglować. Czasem tylko, któryś ‚dziad’ przelewa się przez pokład, mocząc wszystko i wszystkich.

Zbliża się zmierzch. Załoga rozchodzi się do swoich koi. Życie na pokładzie wchodzi w rytm przechyłów i cogodzinnych pozycji nanoszonych na papierową mapę. Podawana nocą gorąca herbata czy potajemnie wynoszona czekolada smakują niczym chałwy persil.

Piątek

Powoli zbliżamy się do wybrzeża Niemiec. Latarnia Greisfader Oie świeci w naszym kierunku, tak samo jak Arkona. O świcie wiatr onieśmielony nadchodzącym dniem słabnie. Pomału wpływamy do zatoki aby koło południa minać most w Wieck a godzinę później zacumować w porcie. Sprzątanie, wynoszenie rzeczy. Przekazanie jachtu z listą drobnych usterek. Ostatnia kawa w portowej kawiarni i rozmowy podsumowujące. Pakowanie do samochodu i wyjazd z portu.

Rejs zakończony. Nowe doświadczenia, miejsca, przyjaźnie. Ponad 360Mm zapisane w logu. Następny rejs już niedługo, już za rok.

Trasa rejsu: